سيد هاشم بن اسماعيل بن عبد الجواد توبلى كتكانى بحرانى ، در گذشته به سال 1107 ، در دائرة المعارف شگفت خود « غاية المرام و حجة الخصام في تعيين الامام من طريق الخاصّ و العام » . علّامه تهرانى مىگويد : در اين كتاب احاديث هر دو فرقه در فضايل امير المؤمنين و امامان معصوم ( ع ) و امامت ايشان وجود دارد كه در نزديك به هشتاد هزار بيت در دو مقصد ترتيب يافته است . مقصد اوّل در تعيين امام و تصريح بر اوست و در آن شصت و هفت باب است و مقصد دوم در توصيف امام است به نص كه در آن دويست و چهل و شش باب به چشم مىخورد و در پايان آن فصلى است در فضايل امير المؤمنين ( ع ) از دو طريق در يك صد و چهل و چهار باب » . « 1 » - سيد مير حامد حسين بن سيّد محمّد قلى موسوى هندى كهنوى ، در گذشته به سال 1306 ه ، در كتاب بزرگش « عبقات الانوار في امامة الائمة الاطهار . » اين نويسنده - رضى اللَّه عنه - كتابش را به دو شيوه نگاشته است : « نخست : آياتى كه امامت بلا فصل امير المؤمنين على ( ع ) را پس از پيامبر اكرم ( ص ) به اثبات مىرساند . وى در اثبات اين مطلب به كتب جماعت و تفاسير ايشان تكيه كرده است . دوم : احاديثى كه در اثبات امامت امير المؤمنين على ( ع ) دلالتى آشكار دارند و از سندى متواتر برخوردارند . شمار اين احاديث دوازده است » « 2 » - قاضى سيد سعيد نور اللَّه حسينى مرعشى شوشترى ، به شهادت رسيده در سال 1019 ه در كتاب ماندگارش « احقاق الحق و ازهاق الباطل . » « او در اين كتاب سخنان قاضى فضل بن روزبهان در كتابش با نام « ابطال نهج الباطل » را كه در ردّ كتاب علّامهء حلّى « نهج الحق » نوشته تخطئه مىكند و سخن درست را آشكار ساخته و به بزرگترين پاداش و اجر رسيده است . » « 3 » -

--> ( 1 ) الذريعه / 16 - 21 . ( 2 ) مقدّمهء « العبقات » ، سيد على حسينى ميلانى / 16 - 17 . ( 3 ) الذريعه 1 / 290 .